– To siedem osobowości.Każdy ma swoją wiedzę na temat tańca, doświadczenie i porusza się trochę winnych technikach – mówi o składzie sędziowskim tancerz i choreograf Maciej„Gleba” Florek, który jest już po raz kolejny jurorem Międzynarodowego Dziecięcego FestiwaluPiosenki i Tańca w Koninie.

Jak wspomina, wszystkie te elementy sprawiają, że czasemtrudno je połączyć, by wydać szybko werdykt. – Te spory trwają bardzo długo,często bijemy się o każdy głos i pomysł na to, kto powinien się znaleźć nadanym miejscu. To rzeczywiście nie jest proste. Choć mamy kryteria takie jaktechnika tańca, styl, czy w inscenizacji narracja pomysłu, taniec wyrywa siętym wszystkim prostym określeniom i na końcu zostaje nasze doświadczenie iprzerzucenie tego przez nasze serce i rozum – mówi Maciej „Gleba” Florek.

Dzisiaj już pełna petarda, nie mazmiłuj

Podkreśla, że oglądanie tak wielu utalentowanych młodychludzi to jest niesamowita frajda. – Wszyscy są przygotowani, widać, żezestresowani , ale każdy dzień przynositrochę inne oblicze zespołów, które występują. Wczoraj były takie pierwsze kotyza płoty, czasami zmęczenie podróżą, a dzisiaj już pełna petarda, nie mazmiłuj, po prostu gryzą parkiet po to, żeby dać z siebie jak najwięcej – mówijuror, który Międzynarodowy Dziecięcy Festiwal Piosenki i Tańca zna bardzodobrze. Jako młody chłopak występował na nim jako uczestnik. Miał około 10 lat,gdy przyjechał do Konina po raz pierwszy. – To są niezapomniane emocje! – mówi.

Bycie teraz jurorem jest dla niego nie tylko gigantycznąfrajdą, ale i zaszczytem. W KoninieMaciej „Gleba” Florek ma też rodzinę. Stąd bowiem pochodzi jego żona. Czy wczasie festiwalu spędza czas u teściowej? – Tak, nawet nie biorę hotelu, więczmniejszam koszty mojego pobytu. Czekam aż zostanie odbudowany amfiteatr wjakiś wspaniały sposób i będę mógł znowu z balkonu zobaczyć galę festiwalową zpięknym widokiem na Wartę i okoliczne przestrzenie – mówi. – Byłoby cudownie,gdyby tam można było skonstruować wspaniały obiekt, taki otwarty do pokazywaniakultury i sztuki.