Nieco szybciej niż wpoprzednich latach do bociana przyleciała narzeczona, która zimę spędziła wciepłych krajach. – Była tak zmęczona, że przez pierwsze dni tylko leżała – podkreśliłbyły sołtys wsi, przy posesji którego po raz trzeci bociek pozostał wgnieździe.

Bociana z Rozalina obserwujemy od trzech lat, bo tyle czasu nieodlatuje jesienią ze wszystkimi, tylko pozostaje w gnieździe. Były już dzisiaj sołtysWiesław Smolarz co roku organizuje dlaniego pomoc wraz z mieszkańcami, aby nie padł z głodu w oczekiwaniu na wiosnę.

Po kilku miesiącach wyczekiwania kilka dni temu przyleciałado niego narzeczona. – Trochę szybciej wtym roku, niż w poprzednich latach przybyła, a pierwsze dni tylko leżała, takbyła zmęczona – zauważył Wiesław Smolarz. – Za to nasz bociek, jak przylatują po kolei inne ptaki, to przeganiaje z najbliższej okolicy, żeby nie mieć konkurencji. Nie leciał wielu tysięcykilometrów, jest dobrze podkarmiony, więc ma na to siłę i przewagę nad innymi –dodał były sołtys. Kiedy pojechaliśmy sfotografować parę, boćka w gnieździenie było. Oblatywał okolicę. A jego narzeczona zapozowała do zdjęć, po czymznów się położyła, by nabierać sił.

Pozostaje zatem teraz czekać, aż bociany doczekają jaj, zktórych potem wyklują się młode.