Rozmowa z Aleksandrą Kaczmarek,trenerem personalnym i dietetykiem

– Na Pani Instagramie czytamy:,,Pomagam kobietom stać się silnymi, sprawnymi, zdrowymi”. Co to konkretnieoznacza w odniesieniu do tego czym Pani zajmuje się zawodowo?

– Te trzy hasła: siła,sprawność i zdrowie nie pojawiły się na moim Instagramie bez powodu. Można jerozpatrywać na dwóch płaszczyznach, ponieważ trenujące kobiety są aktywnefizycznie, przez co czują się silne zarówno fizycznie jak i psychicznie, adzięki temu osiągają wytyczone cele, o których wcześniej tylko marzyły! Silnąpsychikę niewątpliwie kształtuje uprawiany sport i tak naprawdę kobiety, zktórymi trenuję, stają się na tyle zdeterminowane, zawzięte, wytrwałe i zdolneprzekraczać granice – te w głowie i te w życiu realnym – by przekuwać topóźniej w oczywiste dla siebie sukcesy. Jeżeli zaś chodzi o sprawność, myślętutaj o pracy nad utrwaleniem pewnych nawyków, tj. prawidłowej obsługi swojegociała w normalnym życiu i czynnościach. Na to wszystko ma wpływ uprawianysport, a tym samym trening. W przypadku zaś zdrowia, jako dietetyk, staram siępomagać ludziom i zmieniać ich nawyki żywieniowe oraz też dopasowywać pewnemodele diety do jednostek chorobowychczy samego celu pacjenta. Dlatego dane hasła są moim mottem przewodnim.

– Czy kobieta, która nigdywcześniej nie miała okazji trenować pod okiem trenera personalnego, a pojawi sięu Pani oraz zażyczy sobie właśnie wsparcia,również w kontekście dietetyki, może liczyć na tak wszechstronną pomoc i wskazówki?

– Wszystkie panie, które zwracająsię do mnie o pomoc, zawsze ją otrzymują. Przy pierwszym spotkaniu nie może zabraknąćrównież konsultacji podczas, której pytam w zasadzie o wszystko, więc nie tylkoo dotychczasową aktywność fizyczną, ale również o sposób żywienia, senregenerację, nawodnienie… Tych pytań jest mnóstwo. Potem otrzymują one ode mniezalecenia, rady – takie kompendium informacji, na czym powinny się skupić, cowyeliminować, co zostawić w diecie i nad czym powinny czy powinniśmy wspólniepopracować.

– Swoją wiedzą w dziedziniedietetyki dzieli się Pani na Instagramie. Interesuje mnie szczególnie ta dieta,która tworzona jest z myślą o chorujących na Hashimoto. Czym powinna się onacharakteryzować albo co tak naprawdę tacy chorzy powinny jeść, żeby mogli sobiepomóc?

– Jeśli chodzi o Hashimoto jest to choroba zapalna,znana również jako przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy. Problem doskonalejest mi znany, bowiem cierpi na nią właściwie co druga osoba. Żeby sobie pomóc,powinniśmy postawić na dietę przeciwzapalną, w której priorytetem jest zmniejszeniestanu zapalnego w organizmie. W jej założenia wpisuje się też zadbanie oodpowiednią ilość warzyw i owoców w menu. Teoretycznie wydaje się to proste,ale w rzeczywistości tak nie jest, bo każdy ma już swoje przyzwyczajenia itrudno je zmienić. Muszą się jednak przełamać, gdyż jest to doskonałe źródłowitamin, minerałów i antyoksydantów, dlatego osobiście zachęcałabym, abypojawiały się w każdym posiłku. Należy też w tej diecie zadbać o produktyzbożowe pełnoziarniste (chleb żytni, graham, makarony razowe, produkty z niskimindeksem glikemicznym). Poza tym należałoby również postarać się o odpowiednie nawodnienieorganizmu, dostarczanie właściwej ilości dobrego białka, które obecne będzie wchudym mięsie, nabiale, rybach czy o dobre tłuszcze m.in. z przewagą tychroślinnych (oliwa z oliwek, orzechy, nasiona) i wyeliminować żywnośćprzetworzoną, słodycze, fast foody, słone przekąski itp.

– W pewnym wieku namkobietom bardzo zależy na poprawie kondycji i sylwetki, ponieważ jesteśmyniemrawe i w ogóle brakuje nam energii życiowej. Mówię tutaj o okresie menopauzy,który związany jest z wahaniami wagi i bywa – dość dużych trudnościach w jejzbiciu? Co trzeba robić – w kontekście treningu i diety – aby nam się to udało?

– Czasamispotykam się ze słowami ,,oddycham i już tyję”. Szkopuł w tym, że jak sięgłodzimy, organizm dostaje zbyt małą ilość kalorii i zaczyna je magazynować.Dlatego mówię: nie tędy droga. Trzeba się odżywiać regularnie i wprostproporcjonalnie do naszej aktywności fizycznej. Co do samej menopauzy i tej burzyhormonów oraz spadku estrogenu, powoduje to też spowolnienie metabolizmu i stądte problemy z wagą. Zalecam więc regularne treningi, a przede wszystkim mądreodżywianie, również obfitujące w wapń, który zapobiega zrzeszotnienie kości,czyli osteoporozie tj. chorobie w przebiegu, której dochodzi do utraty tkankikostnej. W przypadku treningów – jeśli kobieta do tej pory nie była na tyleaktywna – to nie prowadzimy ich ciężkich. To musi być taka forma aktywności,która będzie jej sprawiała radość, a nie na odwrót – zniechęcała! U mnie napoczątku uczymy się świadomości własnego ciała, pokazuję paniom jak robićrozgrzewkę, rozciągać się po treningu itp., żeby sobie najzwyczajniej niezrobić krzywdy.

– Jak się zmotywować doregularnych ćwiczeń i wprowadzenia jakiejkolwiek diety w przypadku, kiedy tęnierówną walkę chcemy poprowadzić tylko same? Czy tak się da?

– Oczywiście.W internecie jest dostępnych mnóstwo filmów instruktażowych. Jednak kiedy ćwiczymy z kimś, jest to teżjakaś forma motywacji. Poza tym przykładem, że do wszystkiego, czyli m.in.sukcesu zawodowego i do dobrej formy można dojść samodzielnie, jestem ja sama.Nigdy wcześniej nie miałam trenera, przez co ta droga się nieco wydłużyła, adodam, że trenuję już dziesięć lat. Najważniejsza jest jednak tutaj motywacja icel. Reszta przyjdzie z czasem.

– Wystającybrzuch, boczki, problemy z kręgosłupem, biodrami czy mankament zgoła estetyczny– obwisła pupa. To zmora kobiet podczas przekwitania. Jak temu zaradzić i, ilebędziemy potrzebować czasu, żeby zauważyć widoczne zmiany?

– To kwestia indywidualna izależy od wielu czynników m.in. od tego jak często i co jemy, ile kaloriidostarczamy z dietą i, ile mamy treningów w tygodniu. Bardzo ważna jest równieżaktywność spontaniczna – myślę tutaj o różnych pracach domowych, liczbiezrobionych w ciągu dnia kroków… Ma na to także wpływ i nasza genetyka, a więcpredyspozycje na przykład do nadwagi. Ale najważniejszym w tym wszystkim jestnasz cel, który chcemy osiągnąć. Jeśli zatem zamierzamy zredukować masę ciała,to wiadomo, że musimy wprowadzić deficyt kaloryczny, czyli przyjmujemy mniejkalorii niż potrzebujemy i wówczas chudniemy. Tak naprawdę nie ma tutaj,,złotego środka”, jednak jestem przekonana, iż jeśli jemy zdrowo, trenujemyczy też spacerujemy, dbamy o odpowiednią regenerację, to na efekty nie trzebabędzie długo czekać. Zaś w przypadku, kiedy zamierzamy wypracować sobie fajnepośladki, to musimy także trochę więcej jeść niż potrzebujemy – mowa tutaj m.in.o większej podaży białka, które pełni dużą funkcję w regeneracji i budowaniumięśni. Pewnych rzeczy jednak nie przeskoczymy, zatem jeśli mamy wąskie biodra,to możemy jedynie zbudować trochę masy mięśniowej, ale nie zmienimy fizjologicznegokształtu i ich nie poszerzymy.

– Skąd wzięła się u Pani ta pasja i troska o płeć piękną na płaszczyźniewyglądu zewnętrznego oraz stanu zdrowia?

– Po prostu chciałam pomagaćinnym ludziom, a że interesowałam się sportem i żywieniem, to poszłam w tymkierunku i działam. Kocham to co robię i głównie współpracuję z kobietami, choćw przypadku dietetyki moimi pacjentami są również mężczyźni. Poza tym jestemkobietą, mamą, rozumiem kobiety, a prowadząc z nimi treningi, możemy byćwspólnie dla siebie dużym wsparciem. Ponieważ także należę do osób bardzoaktywnych (trenuję siłowo, biegam), wiem jak funkcjonuje nasz organizm i jakoptymalnie trenować, aby efekty były jak najbardziej zadowalające.

Przepis nachleb:

Składniki: 2kostki chudego lub półtłustego twarogu, 120 g płatków owsianych, 120 g otrębówowsianych, 30 g siemienia lnianego, 3 jajka, 30 g ulubionych orzechów, mogą byćrównież pokrojone oliwki i suszone pomidory (dla smaku).

Przygotowanie:wszystkie składniki wrzucamy do miski, mieszamy, formujemy kształt chlebka lubbułeczek i pieczemy w piekarniku przez 50 minut w temperaturze 180 stopniachCelsjusza.