O uznanie Janusza T.,byłego konserwatora zabytków w Koninie za winnego przekroczenia uprawnień przywydawaniu zgody na wyburzenie szkoły talmudycznej oraz wymierzenie mu za to karyroku pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata, grzywny oraz wydanie zakazuzajmowania stanowiska kierowniczego w organach administracji państwowej związanychz ochroną zabytków na 5 lat, wniosła dzisiaj przed Sądem Rejonowym w Koninie prokurator JoannaDopierała. Zarówno obrońca, jak i oskarżony, wnioskowali natomiast ouniewinnienie. Wyrok zapadnie 7 marca.

Dom talmudyczny został zrównany z ziemią w lipcu 2016 roku.Pozwolenie na wyburzenie obiektu wydał Janusz T., ówczesny konserwator zabytkóww Koninie. Wszczęte zostało w tej sprawie śledztwo. Prokurator zarzuciłkierownikowi konińskiej delegatury przekroczenie uprawnień, co oznacza, że niemiał kompetencji na wydanie decyzji o rozbiórce. Wcześniej postępowanieadministracyjne w tej sprawie prowadził Departament Ochrony ZabytkówMinisterstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Warszawie. Ocenił, że decyzjaJanusza T. o wyburzeniu szkoły talmudycznej była niezgodna z prawem.Ostatecznie do sądu trafił akt oskarżenia przeciwko konserwatorowi z Konina.

W ciągu dwóch lat przed sądem zeznawało wielu świadków,przeanalizowano dziesiątki dokumentów, zaczerpnięto opinii biegłych.

Dzisiaj sąd wysłuchał mów końcowych. – Zebrany materiał dowodowy, zarówno w toku postępowania przygotowawczego,jak i sądowego dał podstawę do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanegoprzestępstwa – mówiła prokurator Joanna Dopierała. – Podzielając stanowisko Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków,głównym celem zarówno kierownika, jak i każdej osoby sprawującej nadzór jestzabytek chronić, dbać o niego, a dopiero wtedy, kiedy faktycznie jego stan zostanieuznany za „opłakany” można wydać decyzję o rozbiórce. Dzisiaj możemy dyskutować,czy to był stan „opłakany”, czy to była ruina (bo takie słowa padły na sali), alenie da się tego stwierdzić, albowiem przed wydaniem decyzji nie został powołanyżaden biegły, czy zespół, który oceniłby stan budynku. Ustalono ponadto, że decyzjazostała wydana w bardzo szybkim czasie. Gdybyfaktycznie, jak mówią przepisy – skonsultowano ją z Poznaniem, być możewówczas rozstrzygnięcie byłoby inne. Wobecpowyższego wnoszę o uznanie oskarżonego za winnego i wymierzenie mu karyjednego roku pozbawienia wolności z zawieszeniem na okres próby trzech lat,karę grzywny 50 stawek po 100 złotychoraz zakaz zajmowania stanowiska kierowniczego w organach administracji państwowejzwiązanych z ochroną zabytków na okres 5 lat.

Zdaniem obrońcy Janusza T. – jego zachowanie w świetle przyjętychprzepisów prawa i postawionego mu zarzutu – nie wyczerpuje znamion przestępstwaz kilku powodów. Oskarżony musiałby działać umyślnie na szkodę interesupublicznego lub prywatnego, a w chwili wydania decyzji o rozbiórce szkoła niebyła zabytkiem. Obrońca podkreśliłtakże, że Janusz T. miał uprawnienia do wydania takiej decyzji, a już kilka latwcześniej inspektor nadzoru budowlanego uznał, że budynek zagraża bezpieczeństwu,co więcej – poprzednik Janusza T. wydał zezwolenie na wyburzenie znajdującychsię na terenie kompleksu synagogi budynków gospodarczych. – Rozumiem, że nastąpił protest, że byłyelementy społecznego nacisku, i być możedlatego zareagowały również organy kontroli, natomiast wysoką niesprawiedliwością(abstrahując od kwestii związanych z zastosowaniem przepisów prawa) jest obciążanietą kwestią oskarżonego. Abstrahując zarówno od ustaleń faktycznych, jak iprzepisów prawnych, to co się stało, to było uznaniem mojego klienta za kozłaofiarnego. Jeśli jego działanie nie było zgodne z prawem, to powinien byćukarany dyscyplinarnie, a nie został. Został jedynie przeniesiony do delegaturyw Kaliszu – mówił adwokat Janusza T.

Wyrok zostanie ogłoszony 7 marca.