Biało-czerwona wstęga w sercu sanktuarium

W niedzielę, 10 maja, licheńskie sanktuarium wypełniło się niezwykłym, patriotycznym duchem. Pielgrzymi przybyli na południową mszę św. stali się świadkami poruszającego widowiska – ponad 150-metrowa flaga narodowa, niesiona przez młodszych i starszych patriotów, powoli przesuwała się w stronę bazyliki. Gdy z jej balkonów rozbrzmiały uroczyste dźwięki trąb, wstęga zatrzymała się na placu, gdzie harcerze w geście hołdu złożyli symboliczne znicze przy brzozowych krzyżach, upamiętniających bitwy, potyczki i bezimienne mogiły bohaterów narodowych. To właśnie tam flaga stworzyła żywy symbol pamięci i jedności, inaugurując uroczystość zorganizowaną z okazji 163. rocznicy bitwy pod Ignacewem, stoczonej 8 maja 1863 roku – jednego z najważniejszych starć Powstania Styczniowego w naszym regionie.

Przed rozpoczęciem liturgii kustosz sanktuarium ks. Sławomir Homoncik MIC przywitał zgromadzonych gości, podkreślając wagę zatrzymania się w codziennym biegu, by oddać chwałę Stwórcy i powierzyć Mu naszą przeszłość oraz przyszłość. Wśród osób, które swoją obecnością uświetniły to wydarzenie, znaleźli się przedstawiciele władz samorządowych, starostw i gmin. Szczególne słowa uznania skierowano do osób zaangażowanych w organizację obchodów, w tym do Miłośników Historii z Krzymowa oraz Harcerzy z Hufca ZHP Konin, którzy pełnili wartę przy symbolicznych krzyżach.

Po zakończeniu Eucharystii z bazyliki wyruszył uroczysty pochód. Na czele, za powiewającą wstęgą, niesioną m.in. przez strażaków z Ochotniczej Straży Pożarnej z Ziemięcina, maszerowali członkowie Grupy Rekonstrukcji Historycznych Reduta Kujawska z Piotrkowa Kujawskiego. W kolumnie nie mogło zabraknąć również lokalnej społeczności – dumnie prezentował się Klub Seniora z Krzymowa oraz Sołectwo Paprotnia, a także poczet sztandarowy Światowego Związku Armii Krajowej.

Największą uwagę przykuł jednak 9-letni Wiktor, który przyjechał wraz ze Stowarzyszeniem Miłośników Historii. Chłopiec z wielką powagą i niespożytą energią trzymał flagę przez cały czas trwania uroczystości. Opiekunowie Wiktora nie kryli dumy, podkreślając, że wychowanie syna w duchu miłości do kraju jest dla nich priorytetem, a obecność na takich wydarzeniach to najlepsza, żywa lekcja historii.

Swoją obecność silnie zaznaczyli również młodzi druhowie. Głos młodszych pokoleń wybrzmiał w słowach pwd. Zuzanny Ścibisz, drużynowej 21. Gromady Zuchowej „Iskierki” w Golinie. – Jako harcerze bierzemy udział w takich uroczystościach, ponieważ jest to dla nas żywa pamięć o historii, wyraz patriotyzmu oraz przede wszystkim szacunek dla osób, które walczyły za nasz kraj. Regularnie uczestniczymy w obchodach w Licheniu, bo chcemy pokazać, że młode pokolenie pamięta o tradycji i o wartościach, które są dla nas fundamentem.

Pochód skierował się do starej części sanktuarium, pod grób powstańców styczniowych. To tam, w ciszy i skupieniu wybrzmiały słowa kustosza, które przypominały o tych, którzy za wolność zapłacili najwyższą cenę, często spoczywając w bezimiennych mogiłach. – Pamiętajmy o tych, którzy spoczywają w polskiej ziemi bezimiennie, nie mają grobów. Przed bazyliką stoi krzyż, który upamiętnia taką nieznaną mogiłę. Możemy wszystkich ich objąć modlitwą, a że jesteśmy w maryjnym sanktuarium, wołajmy wspólnie: Pod Twoją Obronę... – zachęcał ks. Homoncik.

Zwieńczeniem uroczystości było wspólne odśpiewanie Mazurka Dąbrowskiego. Głosy setek zgromadzonych osób, niosące się po licheńskich ogrodach, stanowiły potężny dowód na to, że „nadzieja, która jest w nas”, o której mówił w homilii ks. Staniec, jest wciąż żywa i silna. Na zakończenie ks. kustosz pobłogosławił wszystkich uczestników, dziękując za wspólne budowanie wspólnoty pełnej patriotycznego i modlitewnego ducha.