Dzień Osób z Zespołem Downa i Narodowy Dzień Życia w Licheniu

W niedzielę w licheńskiej bazylice odbyły się obchody Dnia Osób z Zespołem Downa oraz Narodowego Dnia Życia. Był to czas wspólnej modlitwy, w którym uczestniczyły osoby z dodatkowym chromosomem wraz ze swoimi rodzinami, opiekunami oraz przedstawicielami fundacji i ośrodków specjalnych. Wydarzenie rozpoczęto mszą św. o godzinie 12.00, podczas której wierni dziękowali za dar każdego życia, proklamując jego wartość i godność na każdym etapie.

Homilię wygłosił ks. Sławomir Homoncik MIC, kustosz licheńskiego sanktuarium. W swoich słowach nawiązał do ewangelicznej sceny wskrzeszenia Łazarza, zestawiając ją z trudnymi doświadczeniami, których każdy z nas dotyka w swojej codzienności. Przypomniał również, że Pan Bóg często posługuje się innymi ludźmi, aby wyprowadzić nas z tego mroku na światło. W tym kontekście kustosz wskazał na obecność osób z Zespołem Downa jako na szczególną lekcję dla całej wspólnoty. Zauważył, że od nich możemy uczyć się zachowania pełnego miłości, prostolinijności oraz spontaniczności w okazywaniu tego, co piękne i Boże.

W przygotowanie liturgii włączyły się liczne środowiska wspierające osoby z niepełnosprawnościami. W procesji z darami do ołtarza przyniesiono wiele symboli wyrażających wdzięczność za życie i codzienną pracę terapeutyczną. Wśród darów znalazły się między innymi chleb i wino, starannie wykonane prace dekoracyjne, a także barwny bukiet z kolorowymi skarpetkami, które są powszechnie rozpoznawalnym znakiem solidarności z Osobami z Zespołem Downa.

Wyjątkowo poruszającym momentem, tuż przed końcowym błogosławieństwem, było świadectwo pana Dariusza, „Zwykłego ojca niezwykłych dzieci” – Oli z Zespołem Downa i Kuby z głębokim autyzmem. Pan Dariusz opowiedział o ich codzienności pełnej czułości i o tym, jak uśmiech jego córki potrafi zmieniać świat wokół niej. – Ich dobroć, szczerość, wrażliwość, otwartość jest tak wyraźna, że nie da się ich nie kochać. Oni nie dzielą ludzi w żaden sposób. Dla nich każdy jest wartościowy – mówił.

Dopełnieniem duchowych przeżyć w bazylice był koncert pasyjny w wykonaniu Poznańskiego Chóru Chłopięcego pod dyrekcją Jacka Sykulskiego. Po zakończeniu części oficjalnej uczestnicy spotkali się w Sali Całunu Turyńskiego, w dolnej części bazyliki, na wspólnej integracji, rozmowach i radosnej zabawie, wykonując marakasy i współtworząc teatr lalek.